Alle werknemers van de DEL zijn vol overtuiging werkzaam bij onze begrafenisvereniging, van de uitvaartleiders tot de administratief medewerksters en de koffiedames. Stuk voor stuk willen zij bijdragen aan een waardig en liefdevol afscheid van uw dierbare. In geval van overlijden, krijgt u vooral te maken met onze uitvaartleiders. Zij zijn allemaal deskundig en gediplomeerd en toegewijd aan hun werk. Graag stellen zij zich aan u voor:

Jelle van Urk

,,Ieder sterven gaat gepaard met verdriet en emotie. Nabestaanden hebben, zeker kort na het overlijden, behoefte een iemand die hun situatie begrijpt en hen helpt en steunt bij de maatregelen en beslissingen die genomen moeten worden. Als uitvaartleider streef ik er altijd naar om evenwichtig te zijn en mijn gevoelens in de hand te houden. Dat valt soms niet mee, vooral als het een jong iemand betreft of iemand die je zelf goed hebt gekend. Maar ik probeer neutraal te blijven en zo de nabestaanden goed te kunnen bijstaan. Voor mij zijn luisteren en respect de kernwoorden. Bij elk overlijdensgeval probeer ik de wensen van de overledene en de nabestaanden te respecteren en zoveel mogelijk uit te voeren.’’


Leen van Loosen

,,Het beroep uitvaartleider lag destijds niet in de lijn van mijn carrièreplanning. Het is op mijn pad gekomen. Vanuit mijn hoofdtaak (manager) bij DEL werd ik, toen de tweede uitvaartleider in 2009 ontslag indiende, door het bestuur gevraagd of ik bereid was om deze taak ook op mij te nemen. In eerste instantie gaf ik aan dat ik niet geschikt was voor dit werk, maar na aandringen van een aantal mensen die dicht om mij heen staan, besloot ik het te proberen.

Ondanks de vele moeilijke momenten – het plotseling overlijden van een kind, de zelfmoord van een jonge moeder, een moord en de verschillende scheepsrampen waarbij vaders en echtgenoten verdronken – heeft het vak uitvaartleider mij inzicht en een dieper gevoel gebracht van hoe ik zelf in dit leven sta. Ik begrijp nu bijvoorbeeld Prediker 7 vers 2 tot en met 4. Toen ik de uitvaart van een plotseling overleden kind moest regelen, had ik grote moeite om aan de ouders te vragen welk kistje ze wilden. Zelf had ik ook een kind van die leeftijd en ik begreep en voelde dat ze geen kistje, maar liever het mooiste speelgoed voor hun kind hadden willen kopen. Soms is het werk heel schrijnend en rollen de tranen over mijn wangen, maar soms is er ook ruimte om te lachen als er herinneringen aan de overledene opgehaald en met de nabestaanden besproken worden. Mijn streven is om de nabestaanden naar mijn beste kunnen bij te staan, door naar hen te luisteren en hen te helpen om op een zo waardig mogelijke en respectvolle manier afscheid van hun geliefde te kunnen nemen.

Luisteren en observeren zijn belangrijke elementen in dit vak. Het is belangrijk dat een uitvaart en de dagen voorafgaand aan de uitvaart door de familie als kostbaar ervaren worden en gebruikt worden om op een zo waardig mogelijke manier afscheid te nemen van hun dierbare. Ik stel alles in het werk om hier invulling aan te geven.’’


Anneke Pasterkamp

,,Afscheid nemen maakt een wezenlijk onderdeel uit van het leven. Een goede rouwverwerking begint bij een goed afscheid. Als uitvaartleider mag je daarin iets betekenen. Voor de geboorte van een baby is zoveel zorg en aandacht. Dat moet er ook zijn als iemand afscheid neemt van dit leven. Afscheid nemen is heel persoonlijk. Dat maakt mijn werk mooi en bijzonder. Soms hebben nabestaanden behoefte aan een sobere plechtigheid, soms zien ze het liever wat uitbundiger. Daarbij is mijn werk als uitvaartverzorger veelzijdig. Je organiseert en regelt van alles, maar bent ook contactpersoon voor de nabestaanden en verzorgt de opbaring van de overledene. Soms is het moeilijk. Kinderen, jonge mensen, een overlijden dat onverwachts komt… Verdriet laat niets onberoerd en is ook niet afhankelijk van leeftijd. Dan denk ik aan dat echtpaar dat hun leven lang alles samen heeft gedeeld en waarvan de ene helft op zeker moment wegvalt en de andere het laatste stuk(je) alleen verder moet. Ik probeer mij het verdriet niet eigen te maken, zodat ik mijn werk goed kan blijven doen. Daar hebben de nabestaanden het meeste aan. Ieder afscheid wil ik zoveel mogelijk naar wens van de overledene en de nabestaanden uitvoeren. Het is belangrijk dat nabestaanden, ondanks hun verdriet, op een goed afscheid terug kunnen kijken. Respect, vertrouwen, empathie en luisteren zijn daarvoor sleutelwoorden.’’